Robocup

Zondag 5 juli 2009

Op de laatste WK-dag zijn we zeer vroeg gaan ontbijten. We moesten onze kamers verlaten om 10u. We hadden trouwens om 10 u afgesproken met onze Portugese, Oostenrijkse en Engelse vrienden om ons dansje te oefenen en onze robots te herprogrammeren. De eerste repetie was eigenlijk een beetje chaotisch. We hadden dan ook het superteam met de meeste dansers (dan andere groepen waren met 3, wij met 4). Om 13u34 deden wij het laatste dansje met het superteam van het WK. We kregen een daverend applaus. Al de Portugezen, wel 200 zongen voor ons. Om 15u30 was het dan de prijsuitreiking. Alle wereldkampioenen werden op een groot podium geroepen. Wij mochten niet op het podium, maar ooit... Om 16u45 vertrokken we terug richting Beerzel, waar we om 6u in de ochtend aankwamen. Juf Lieselot wachtte ons op samen met onze ouders. Juf Lieselot had lekkere smurfensnoepjes voor ons meegebracht! Dinsdagochtend om 7u worden Meester Gunther en de danseresjes verwacht bij Radio2 Antwerpen. Wat was dit een leuke ervaring. Bedankt leerkrachten, bedankt personeel, bedankt directie, bedankt Oudervereniging/Vriendenkring, bedankt alle sympathisanten. Wij zijn trots dat wij onze school hebben mogen vertegenwoordigen in Oostenrijk!

Demi en Emely

Zaterdag 4 juli 2009

Onze opdracht vandaag leek wel een "mission impossible". Een team vormen met Portugese, Engelse en Oostenrijkse meisjes. Aangekomen in de Stadmesse genoten we eerst van een heerlijk middagmaal (spaghetti). Daarna gingen we naar onze tafel en spraken af met de leden van ons superteam (Portugal, Oostenrijk, Engeland). We kwamen overeen dat Portugal voor de muziek zorgt, Engeland maakt een powerpoint, België programmeert de verschillende robots en Oostenrijk bedenkt danspasjes. Daar hebben we een ganse namiddag aan gewerkt. In de loop van de namiddag hadden Juf Marcia en Meester Gunther een leuke verrassing. We kregen een lekkere magnum frisco. Om 16u30 besloten we om te stoppen met werken. Morgenvroeg om 10u werken we verder met de andere teams aan ons nieuwe dansje. Onderweg mocht Bill kiezen waar we gingen eten want het is morgen zijn verjaardag. Hij koos voor de "Kentucky fried chicken". Achteraf bleek het een hele goede keuze te zijn. Terug aangekomen in het hotel verfristen wij ons en smukten we ons op voor het verjaardagsfeestje van Bill. We aten lekkere cake en Bill kreeg verschillende cadeautjes. Seffens moeten we onze koffers gaan pakken want morgenavond vertrekken we terug richting Beerzel. Dit vergeten we echt nooit! Bedankt school, bedankt Oudervereniging/Vriendenkring, bedankt Meester Gunther en Juf Marcia. Jullie zitten allemaal in ons hartje!

Alan en Alexander

Vrijdag 3 juli 2009

Na een heerlijke nachtrust en een stevig ontbijt vetrokken we weer richting Stadmesse. Om 12u34 was ons tweede grote optreden op dit Wereldkampioenschap. We kregen te horen dat er 10 teams door mochten naar de finale. Eerst nog een korte repetitie op de dansvloer achter het podium en daarna was het zover. Na het puike schminkwerk van Juf Marcia en het poseren voor tientallen toeschouwers moesten we op het podium verschijnen. Alan kondigde ons aan in perfect Engels. Ons dansje verliep nog beter dan gisteren en onze robot deed weer puik zijn werk. We kregen alweer een staande ovatie. En nu was het wachten op het oordeel van de jury. Vermits we moesten wachten tot 15u verdeelden we ons in 2 groepen en ging Juf Marcia shoppen met de meisjes. De jongens kochten samen met Meester Gunther een souvenirtje en daarna keerden ze terug om het verdict van de jury af te wachten. Uiteindelijk verscheen om 17u30 de jury met de uitslag. Helaas kwamen we enkele puntjes te kort om in de finale te geraken. Na een gesprek met een jurylid en de voorlopige scoringslijsten, vernam ik dat we 12de eindigen op 24 ploegen. we moesten binnen de eerste 10 eindigen om mogen door te gaan. . Maar niet getreurd, morgen een nieuwe uitdaging. Samen een dansje in elkaar steken met de Engelse meisjes en Portugese meisjes. En ook bij de Superteams (drie teams samen) is er een wereldtitel te verdienen. Dus we geven niet op. Ik ben zeer fier op mijn jongens en meisjes voor de geleverde prestaties. Ze hebben zich volledig gegeven en hebben zichzelf niets te verwijten. Het zijn trouwens sportieve verliezers. Trouwens hier zijn is een overwinning op zich. Er zijn hier geen verliezers, alleen winnaars. Opvallend was wel dat de grootmachten zoals Verenigde Staten, China,... de finale haalden. De jongens zijn nu reeds de robot aan het verbouwen en de meisjes bedenken samen een nieuw dansje. Want we willen nog éénmaal schitteren hier op dit evenement. We hebben hier een pak supporters en zij zullen nooit 'the smurfs' vergeten.

Meester Gunther

Donderdag 2 juli 2009

Deze morgen was de spanning aan tafel reeds te voelen. Om de zenuwen een beetje te kalmeren speelde Juf Marcia met Demi, Lori, Marte, Emely, Alexander, Bill en Alan "UNO" met de speelkaarten. Laurens en ik deden inkopen in de supermarkt (vieruurtjes en drankjes). Om 10u 30 vertrokken we richting Stadmesse. Onderweg stopten we bij MacDonalds om een hapje te eten. Raar maar waar werden we aangesproken door mensen uit België. Ze hadden gelezen dat we deelnamen aan het WK Robocup in Graz en wensten ons véél succes. Rond de middag arriveerden we in de Stadmesse. Daar hadden we een eerste oefensessie. Deze verliep niet echt vlot. Onze robot had rare kuren en we wisselden van computerbrick. Onze programmeurs losten het probleem op in een wip. We kregen nog héél leuk nieuws. Zaterdag dansen we samen in een superteam met Portugal en het Verenigd Koninkrijk. Het eerste contact met hen was super. De toeschouwers op het WK waren razendenthousiast over onze outfits. Onze meisjes gingen met veel plezier op de foto met verschillende kleine kinderen. Om 17u34 was het zover. Alexander telde af en uit de boxen klonk ons smurfenlied. De robot deed zijn werk perfect alsook onze danseresjes. Na een wervelend optreden kregen ze een daverend applaus. Wat was ik fier op mijn team. Na ons dansjes haastten we ons naar de Junior Party. Daar stond een reuzebuffet ons op te wachten.Tijdens het eten kregen we van verschillende teams leuke gadgets. Om 19u30 wandelden we terug naar de jeugdherberg. Moe maar voldaan bereidden we ons voor, voor de tweede kwalificatie morgen. Dus blijven duimen op het thuisfront en wie weet...

Meester Gunther

Woensdag 1 juli 2009

Deze ochtend stonden we op rond 8u. Na een verfrissende douche genoten we van een lekker ontbijt. Verse broodjes, roerei, yoghurt,... Het was heerlijk ! Rond 9u30 trokken we Graz in. Met een plannetje in de hand zochten we de Stadmesse (stadszaal). Daar vindt het Wereldkampioenschap plaats. Het is een prachtig gebouw met hele grote zalen. Na de registratie kregen we een leuke badge waarmee we toegang krijgen tot het ganse gebeuren. Ook kregen we een leuke groene t-shirt. Er zijn zones waar wij alleen toegang hebben, zelfs onze meester is daar niet toegelaten. In de stadszaal genoten we ook van een heerlijke maaltijd (soep, pasta en groenten). Na een mentormeeting trokken we terug richting jeugdherberg. Onderweg kregen we een lekker ijsje en deden we inkopen in een supermarkt. Deze avond organiseren we trouwens een heuse picknick. Straks spelen we ook nog gezelschapsspelen en chatten we met het thuisfront. Morgen is het d-day !Dan voeren we ons dansje voor de eerste maal op (17u24) en hebben we een gesprek met de jury (14u15). Dus allemaal duimen voor ons !

Marte en Lori

Dinsdag 30 juni 2009

Eindelijk is het zover! Deze morgen om 6u vertrokken wij vooraan op de parking van de school richting Oostenrijk. We vroegen ons de laatste dagen af wat een klein landje als België kan betekenen op een wereldkampioenschap. Onze babysmurf kreeg een speciaal, veilig plaatsje in de bus. In de bus speelden we spelletjes, aten we af en toe een hapje en stopten we om de 2 uur om onze benen eventjes te strekken. We zagen hele mooie landschappen in Duitsland, de Donau, prachtige bergen,enz. Rond 16u30 aten we lekkere frieten in een baanrestaurant in Duitsland. Raar, maar hier noemen ze dat pommes. Ons eten was nog niet verteerd of we werden aan de kant gezet door de douane. Onze chauffeurs kregen een boete ! Dit euvel kostte ons bijna een uur. Uiteindelijk kwamen we moe maar voldaan in Graz aan omstreeks 21u. Onze kamers zijn héél leuk. We kijken al uit naar morgen!

Laurens en Bill